ต้นมะขาม
ชื่อท้องถิ่น: ต้นมะขาม
ชื่อสามัญ: Tamarind, Indian date
ชื่อวิทยาศาสตร์: Tamarindus indica
Linn
ชื่อวงศ์: LEGUMINOSAE
ลักษณะวิสัย/ประเภท: ไม้ยืนต้น
ลักษณะพืช: มีกิ่งก้านเยอะ ลำต้นมีสีน้ำตาลแก่ ใบเล็กเรียงตัวแบบสลับ
ปริมาณที่พบ: มาก
การขยายพันธุ์: ใช้กิ่ง/ลำต้น
อธิบายวิธีการเพาะ/ขยายพันธุ์: ใช้เมล็ดขยายพันธุ์ และการตอนกิ่ง
การใช้ประโยชน์/ส่วนที่นำไปใช้ประโยชน์: สรรพคุณทางยา : ยาระบาย แก้อาการท้องผูก
ใช้มะขามเปียกรสเปรี้ยว 10–20 ฝัก (หนัก 70–150 กรัม) จิ้มเกลือรับประทาน
แล้วดื่มน้ำตามมากๆ หรือต้มน้ำใส่เกลือเล็กน้อยดื่มเป็นน้ำมะขาม ขับพยาธิไส้เดือน
นำเอาเมล็ดแก่มาคั่ว แล้วกะเทาะเปลือกออก เอาเนื้อในเมล็ดไปแช่น้ำเกลือจนนุ่ม
รับประทานครั้งละ 20-30 เม็ด ขับเสมหะ
ใช้เนื้อในฝักแก่หรือมะขามเปียกจิ้มเกลือรับประทานพอสมควร
คุณค่าทางโภชนาการ
ยอดอ่อนและฝักอ่อนมีวิตามิน เอ มาก มะขามเปียกรสเปรี้ยว ทำให้ชุ่มคอ
ลดความร้อนของร่างกายได้ดี เนื้อในฝักมะขามที่แก่จัด เรียกว่า “มะขามเปียก”
ประกอบด้วยกรดอินทรีย์หลายตัว เช่น กรดทาร์ททาร์ริค กรดซิตริค เป็นต้น
ทำให้ออกฤทธิ์ ระบายและลดความร้อนของร่างกายลงได้ แพทย์ไทยเชื่อว่า
รสเปรี้ยวนี้จะกัดเสมหะให้ละลายได้ด้วย
คติความเชื่อ :
ตามตำราพรหมชาติฉบับหลวง ถือว่ามะขามเป็นไม้มงคลชนิดหนึ่งที่ควรปลูกไว้ทางทิศตะวันตก
(ประจิม) ของบ้าน เพื่อป้องกันสิ่งไม่ดี ผีร้ายมิให้มากล้ำกลาย
อีกทั้งต้นมะขามยังเป็นต้นไม้ที่มีชื่อเป็นมงคลนาม
ถือกันเป็นเคล็ดว่าจะทำให้มีแต่คนเกรงขาม
แหล่งที่พบ: โรงเรียนสามผงวิทยาคม และตามชุมชน สวนผลไม้ต่างๆ
ข้อมูลอื่นๆเพิ่มเติม: –
ฤดูกาลที่ใช้ประโยชน์ได้: ทุกฤดู
แหล่งที่มาของข้อมูล: โรงเรียนสามผงวิทยาคม
คำช่วยค้นหา(keyword): –
ผู้บันทึกข้อมูล: อาณิดา ติยะบุตร
วันที่บันทึกข้อมูล: 6/21/2010 3:38:04 PM
วันที่แก้ไขล่าสุด: 8/9/2011 7:25:44 PM
จำนวน view: 3825 ครั้ง
สถานะการตรวจสอบ: ยังไม่ผ่านการตรวจสอบความถูกต้อง
Advertisements
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น